Bronnen

Ik heb de volgende bronnen gebruikt:

Internet

Vertalingen

De volgende vertalingen van de Dao De Jing heb ik regelmatig geraadpleegd.
Die van Jaap Voigt en Ursula LeGuin waren mijn basis.
Na de verschijning van het boek van Kristofer Schipper heb ik serieus getwijfeld of ik wel door moest gaan: was alles niet gezegd, nu? Maar na enige tijd heb ik alsnog de draad weer opgepakt.

  • Jaap Voigt (2003). Lao Zi. Dao De Jing. Het Scheppende Beginsel en haar Werking. Utrecht: Servire. 
  • Ursula LeGuin (2009). Lao Tzu: Tao Te Ching. Boston & London: Shambhala.
  • Kristofer Schipper (2010). Lao Zi. Het boek van de Tao en de innerlijke kracht. Een nieuwe vertaling en toelichting. Amsterdam: Augustus.
  • Robert G. Henricks (1990). Lao-tzu. Te-Tao Ching. Utrecht/Antwerpen: Kosmos.
  • Hans van Pinxteren (2015). Lao Zi. DAODEJING De Weg, de Kracht. Cothen: Juwelenschip.

Aanverwante boeken

De volgende boeken vond ik verrijkend, omdat ze mij geholpen hebben (en nog) om mijn zicht op Dao en De te verdiepen en te verbreden.

  • Benjamin Hoff (1982). The Tao of Pooh. London: Mandarin
  • John Heider (1985). De Tao van leiderschap – strategieën voor de Nieuwe Tijd. Amsterdam: Business Contact.
  • Patricia de Martelaere (2006). Taoïsme. De weg om niet te volgen. Amsterdam: Ambo.
  • Edward Slingerland (2014). Proberen niet te proberen. Amsterdam: Maven Publishing.
  • Michael Puett & Christine Gross-Loh (2016). De Weg. Utrecht: Ten Have.
  • Kristofer Schipper (1988). Tao. De levende religie van China. Amsterdam, J.M. Meulenhoff.

De volgende twee boeken zijn geïnspireerd op de Dao De Jing, en passen dit toe op een specifiek gebied.

  • William Martin (1999). De Tao Te King voor ouders – Opvoeden met Lao Tse. Haarlem: Altamira-Becht.
  • George Hulskramer (2011). De Tao Te King voor hardlopers – lopen in de geest van Lao Tse. Haarlem: Altamira-Becht.